Mobiel in Gent

Google+ verdwijnt samen met mijn posts via dit kanaal. Ooit besloot ik bij voorkeur Google+ te gebruiken als sociaal medium om mijn vrienden op de hoogte te houden van die dingen die mij belangrijk genoeg leken om te delen. Het aanhoudende bombardement aan Facebookposts, vriendschapsverzoeken, ongevraagde onnozeliteiten van al dan niet bekenden of reclameberichten op mijn tijdlijn vond ik onbeheersbaar en dus onbruikbaar. Ondertussen heb ik daar een klein beetje leren mee omgaan (van moetens wegens reële sociale contacten die enkel of voornamelijk via Facebook communiceren). Eigenlijk is het nog altijd met grote tegenzin dat ik FB gebruik en beperk ik mijn communicatie daar tot bescheiden, leefbare proporties.
Omdat ik mijn Google+ bijdragen wil archiveren (je weet maar nooit dat ik er ooit nog eens wil naar teruggrijpen, dat zeg ik trouwens ook over de tientallen dozen en archiefkasten die mijn kelder vullen, maar dat is een ander verhaal).

Mobiel in Gent was een rubriekje (een "collectie" in de Google+-terminologie) over... jawel.
Hieronder zet ik enkele bijdragen op een rijtje als voorbeeld. De meeste andere teksten vind je in mijn andere blog onder de originele titel Gent Mobiel. Tja...

Daar is de zesde fietsstraat van Gent: de Molenaarsstraat

Ai, ai, ai. We gaan weer een hoop verwensingen over ons heen krijgen vanwege gefrustreerde automobilisten die zich weer van een stukje heerschappij zien beroofd. De revanchistische roep om #fietsers uit #winkel -wandelstraten te weren zal weer luider klinken. Het is nu eenmaal een periode waar we ons zullen moeten doorbijten. De toekomst zal uitwijzen dat de misnoegden een achterhoedegevecht leveren.
Er is ook weer gesleuteld aan het #circulatieplan , kwestie van zoveel mogelijk mensen over de politieke streep te trekken. Wellicht is dit niet het best mogelijke #circulatieplan maar het is het enige dat we hebben: een verdienstelijke poging om de nefaste verkeerslogica waarmee #Gent zichzelf dreigde te verstikken te doorbreken. Er is eindelijk een drastische stap gezet naar een leefbaarder #Gent en ook als het plan in voege treedt zal er nog veel aan gesleuteld worden. Het (samen)leven is nu eenmaal een voortdurend experiment.
Wait & See.

Daar is de zesde fietsstraat van Gent: de Molenaarsstraat

 

 

Stop met die fietspaden met rode klinkers

Omdat je het niet enkel van mij alleen zou horen, deze intelligente mens (Hendrik Vos) zegt het ook !
(Klik hier of op beeld)
#Mobiliteit #fietsen #fietspaden #HendrikVos 

 

 

We're being watched! (in the Guardian)

Making the transition towards green #mobility in the city-centre is not only important to rescue the viability of #Ghent but will show the whole world how making the right choices benefits to a whole population including  those that oppose to it now. Let's move on!

Car-free Belgium: why can't Brussels match Ghent's pedestrianised vision?

Alweer gemiste kans voor onze post

Anderhalf jaar terug was het al duidelijk dat dit de verkeerde richting uit ging

Ons evenveel verguisde als bejubelde postgebouw wordt weer eens getransformeerd in... jawel: 4000 vierkante meter shoppingfun (sic!)!. Shoppingfun, zo staat het er wel degelijk. Is dit echt het enige wat ze kunnen verzinnen voor één van de belangrijkste en meest centrale gebouwen van Gent? Dat de belangrijke publieke (en sociale!) functie van de post teloorging, tot daar aan toe. Nieuwe tijden vergen nieuwe organisatie van zulke diensten. Maar is het niet de verantwoordelijkheid van een degelijk stadsbestuur om dergelijk architecturaal icoon een waardige nieuwe functie te geven? Een bestemming die niet alleen het gebouw zelf maar de hele omgeving opwaardeert? We hadden toch een klein beetje creativiteit en visie verwacht op de altijd al stiefmoederlijk behandelde Koornmarkt. Al jaren vragen we bijvoorbeeld een plek waar niet de platte commercie maar eerlijke handelaren Gentenaars heel het jaar door verse voeding kunnen aanbieden. Op de Groenten- en Vrijdagmarkt vinden we één keer per week wat we nodig hebben maar voor wie in het Centrum woont of werkt is het de laatste decennia steeds moeilijker geworden om verse groenten en fruit, brood, zuivel of vlees buiten de multinationale ketens om te vinden. Zowat alle steden in het buitenland hebben overdekte markten waar niet alleen onafhankelijke marktkramers hun waren aanbieden maar waar ook talrijke eetstalletjes een gedroomde ontmoetingsplek vormen tijdens de lunchpauze. Madrid, Sète, Augsburg, Göteborg,... allen beschikken ze over zulke gastvrije pleisterplaatsen waar we graag tot rust komen.Gent helaas. Toen het Vleeshuis 20 jaar terug werd ontruimd is een eerste kleine  kans hiertoe gemist. De oude Vismijn was nog veel geschikter (ruimer ook!) maar is uiteindelijk ook uit handen gegeven (voor, toegegeven, op zich wel een geslaagd project). De Post werd PostPlaza en bewees weer eens dat Gentenaars niet echt zitten te wachten op shoppingcenters met nog meer van 't zelfde (zie de mislukte Bourdongeschiedenis). In de plaats van hier lering uit te trekken gaat het nu weer identiek dezelfde richting uit.
4000 vierkante meter eating en meeting fun, daar wachten de Gentenaars op!

Graslei gegijzeld of: een opgestoken middenvinger naar de Gentenaar

Ik vroeg me al enkele dagen af welk evenement we zo kort na de Gentse Feesten en Odegand nu weer zouden meemaken op de Graslei . Vandaag krijgen we het antwoord: het gaat om louter privé-initiatief, een walking diner van hooguit enkele uren voor een select groepje genodigden waarvoor onze Graslei zomaar 10 dagen lang wordt bezet. Enfin, dat lees je in het bijgaand artikel.

Vluchtelingen opvangen of uitgeprocedeerden opsluiten, festivals met bijzonder cachet organiseren, ook al verdienen private ondernemingen (GS4 of Pole Pole) daar een serieuze frank aan, het kan nog verkocht worden als publieke manifestatie, toegankelijk voor iedereen  of op zijn minst het algemeen belang dienend. Pontons zijn nu eenmaal in en, hoewel een trend die (hopelijk) niet verder gaat uitbreiden, tot nu toe vond ik de Graslei evenementen wel relevant én geslaagd.

In het licht van wat we nu meemaken wordt het hoog tijd dat het stadsbestuur zich eens gaat bezinnen over gebruik van het openbaar domein. De publieke ruimte wordt geacht ten allen tijde open te staan voor en ten dienste te staan van... het publiek, de burger. De Stad Gent en (in dit geval) het agentschap Waterwegen en Zeekanaal beheren dit domein in opdracht van diezelfde burger. Daarbij dient privé-initiatief helemaal niet uitgesloten te worden. Maar 10 dagen lang het mooiste plekje van Gent, of zeker meest iconische, gijzelen voor enkele uurtjes exclusief privéplezier is boertig machtsvertoon van een projectontwikkelaar, een opgestoken middenvinger naar de Gentenaar.

Bedrijf mag Graslei 10 dagen afhuren voor één privéfeest, en dat kost slechts 1.415 euro

Ze zijn d'er aan begost

Ze zijn d'er aan begost. De voorbereidingen voor het optrekken van het eerste nieuwe Rabot gebouw zijn gestart. Benieuwd hoe dat er in 't echt gaat uitzien. De tweede af te breken Rabottoren staat er nog onaangeroerd bij, behalve dat alle mogelijke ingangen afgeslagen zijn met planken (om squatters te ontmoedigen). Volgens de laatste berichten starten de ontmantelingswerken ergens begin 2017. Dit betekent eerst alle ramen, deuren en alles wat los kan verwijderen, daarna maandenlang het asbest verwijderen waarna de definitieve afbraakwerken kunnen beginnen. Hopelijk verloopt dit alles zonder surprises of faillissementen zodat dit geen 3 jaar moet duren zoals met de eerste toren.

Kleurkes

Ik zal ze missen: de kleurkes. Maar anderzijds. Kunt ge het u al voorstellen, de historische Rabottorentjes over pakweg... tja, hoelang eigenlijk? Gelijk of da ze bezig zijn weet ik het niet. Allee, volgend jaar zeg maar. Ik kijk er dus ook wel echt naar uit.