Dit korte artikel in De Morgen van dinsdag 2 juni verklaart natuurlijk niet alles. Wel veel!
Goed gelezen? Rusland een speciaal geval? Jawel maar niet dat zij het monopolie hebben op belangenvermenging tussen politiek (met name de nationale economie, veiligheid en defensie) en de wapenindustrie. Samen gevoegd vormen deze belangen een gevaarlijke cocktail die kan ontsnappen aan elke democratische controle of besluitvorming. Dat geldt ook binnen onze liberale democratieën.
Het is goed om er in het achterhoofd bewust van te blijven: aan het einde van het verhaal is het altijd zo dat onze (al dan niet gekozen) leiders beslissen of wij, onze kinderen of dierbaren in een afschuwelijke strijd geworpen worden, waar wij niet voor gekozen hebben; waarbij wij geacht worden om mensen die toevallig aan de andere kant staan en er zelf ook niet voor gekozen hebben, te gaan afslachten. Uiteraard betekent dit dat wij even goed bereid moeten zijn om ons zelf te laten afslachten. En dan wordt er geschermd met een begrip als “rechtvaardige oorlog”, alsof zoiets zou kunnen bestaan. Recht op verdediging als je aangevallen wordt, kan ik begrijpen. En ja, daar moet (proportioneel en efficiënt) in voorzien worden. Maar recht om een oorlog te beginnen is totale nonsens. “Rechtvaardige oorlog” is krompraterij.
Dat vele landen zich nu weer versneld afhankelijk maken van het militair-industrieel complex (wat precies duidt op bovenstaande belangenvermenging) leidt tot een oorlogseconomie die het oplossen van conflicten middels onderhandelingen in de weg staat. Elke oorlog kent enkel verliezers, op de enkelen na die er macht en rijkdom mee verwerven.
